Lu ciucciu e lu patruni

Lu ciucciu e lu patruni
 
Nu juornu chi lu ciucciu era pensusu
Lu patruni de sguinciu lu guardava;
ma lu ciucciu tenia lu mussu chjusu,
la ricchji destra sula dundulava.
 
Lu patruni dicìa: «com’è coriusu!
Una la mova e l’attra tena herma;
mi para ca de jieri è cchju cunfusu,
pienzu ca chidda ricchji l’ava ’nferma.
Lu ciucciu hacìa hinta ca dormia
E lu patruni tuttu dispiaciutu!
Penzava a chidda ricchji chi movìa.
 
Penzavanu lu ciucciu e lu patruni:
unu parrava e l’attru stava mutu:
unu era petra e l’attru era mattuni!
 
(Dal vol. XXVII, p. 5)